Tuininspiratie: laurierkers

Door zijn glanzende blad en de mogelijkheden die hij voor privacy in uw tuin biedt is de laurierkers (Prunus laurocerasus) een van de populairste haagplanten uit ons assortiment. Een laurierhaag is in ieder geval heel anders dan de meeste andere hagen die tegen inkijk beschermen. Met zijn grote blad en zijn frisse kleuren oogt hij toch wat vrolijker en informeler dan de coniferen die meestal voor een privacyhaag gebruikt worden. Heeft u tuininspiratie voor de laurierkers nodig? Lees dan snel verder!

Wat maakt de laurierkers zo geliefd?

Kijken we naar de mooiste eigenschappen van de laurierhaag, dan springen zijn bladeren er natuurlijk meteen uit. Het ovale, relatief grote blad van de Prunus laurocerasus heeft aan de bovenzijde een glans die eigenlijk alleen geëvenaard wordt door dat van de Japanse broodboom (Aucuba japonica). De laurierkers biedt echter veel meer flexibiliteit. De gevlekte bladeren van de Japanse broodboom zijn uniek, maar de laurierhaag is beschikbaar in zoveel verschillende soorten en maten dat er voor iedere tuin wel een passende optie te vinden is. Zelfs voor kleine tuinen, die meestal te krap zijn voor een haag met zulke grote bladeren.

Een ander groot voordeel aan de laurierkers is dat het absoluut geen veeleisende plant is. Hij staat natuurlijk niet graag in een grond waar veel water in blijft staan, maar dat geldt voor bijna alle haagplanten. Zolang u goed gedraineerde grond in de tuin heeft, is een laurierhaag planten goed mogelijk. Laurierkersen zijn geen inheemse haagplanten, maar met een oorspronkelijk leefgebied in Zuidoost-Europa, Turkije en Noord-Iran komen ze ook weer niet van heel ver. Prunus laurocerasus is goed winterhard. De laurier 'Zabeliana' en de laurier 'Etna' zijn zelfs zeer goed winterhard en kunnen temperaturen van -25 °C met gemak aan.

Een grote laurierhaag

Als u een haag met zulke mooie bladeren heeft, wilt u dat natuurlijk wel laten zien aan uw omgeving. Veel tuiniers kiezen dan ook voor een grote laurierhaag. Daar heeft de laurier 'Rotundifolia' bijvoorbeeld zijn populariteit aan te danken. U hoeft ook niet lang te wachten tot een laurierhaag van een grotere soort hoog genoeg is om als privacyhaag in te zetten. De laurier 'Rotundifolia' groeit bijvoorbeeld 40 à 50 centimeter per jaar, waardoor jonge haagplanten binnen enkele jaren boven ooghoogte gegroeid zijn. Opvallend genoeg bent u met deze snelgroeiende haagplanten weinig tijd aan onderhoud kwijt. Een jaarlijkse snoeibeurt is voldoende.

Dit heeft er deels mee te maken dat een laurierhaag niet formeel hoeft te zijn. Sterker nog, voor veel mensen is de laurierhaag de enige serieuze informele optie als het om een privacyhaag gaat. De meeste andere wintergroene haagplanten hebben een wat formeler uiterlijk. Laurierkersen komen juist goed over als u de natuurlijke groeivorm wat meer benadrukt. Te veel snoeien zou een minder uitbundige haag opleveren. Een laurierhaag snoeien is overigens goed te doen. U hoeft eigenlijk alleen maar de takken door te knippen die naar uw mening te ver uitsteken. Doe dit met een tuinschaar, want met groter gereedschap zou u het mooie blad kunnen beschadigen.

In plaats van de laurier 'Rotundifolia' zou u ook de laurier 'Novita' kunnen planten. Deze is nagenoeg identiek, maar kan wel beter tegen ziektes als hagelschot en meeldauw. Is uw tuin te groot voor deze relatief brede soorten, maar wilt u toch privacy? Dan is de laurier 'Genolia'® de ideale laurierkers voor u. Deze laurierhaag heeft opgaande takken, waardoor hij veel smaller blijft.

De laurierkers in een kleinere tuin

We noemden het potentiële probleem van een laurierhaag in een kleinere tuin al: de laurierkers kan vrij breed worden. Voor een kleine stadstuin is dat niet ideaal, hoe goed de laurier ook tegen vervuilde lucht kan. De Duitse kweker Otto Luyken zag dit probleem ook en is daarom op zoek gegaan naar een manier om een kleinere laurierhaag te kweken. Halverwege vorige eeuw lukte hem dit en de kweekvorm is dan ook naar hem vernoemd. De laurier 'Otto Luyken' heeft net zulke sierlijke bladeren als zijn grotere broers, maar blijft wat kleiner. Voor een haag in de voortuin, die maximaal een meter hoog mag zijn, is deze laurierkers ideaal.

Andere laurierhagen die wat lager blijven zijn de laurier 'Mano' (maximaal zo’n anderhalve meter) en de laurier 'Zabeliana' (niet hoger dan 1,25 meter). Al moet daar wel bij gezegd worden dat de laurier 'Zabeliana' vrij breed wordt en daarom ieder jaar ondanks zijn trage groei van 20 à 30 centimeter twee snoeibeurten nodig heeft. De sierlijke Portugese laurier (Prunus lusitanica 'Angustifolia') wordt ook vaak aangeplant door tuiniers die van het uiterlijk van de laurier houden, maar toch een wat lagere haag willen. De Portugese laurier kán echter wel een 2 meter hoge privacyhaag worden.

Een bloeiende laurierhaag

Over het algemeen staat de laurierkers niet bekend om zijn bloei. Er groeien in april en mei weliswaar bloemen aan de Prunus laurocerasus, maar bij de meeste soorten vallen die niet heel erg op. De laurier 'Herbergii' is hier een uitzondering op. Ieder voorjaar weer staat deze laurierhaag opvallend rijkelijk in bloei. De witte bloemen worden nog verder geaccentueerd door het blad van de laurier 'Herbergii', dat veel donkerder groen is dan dat van zijn soortgenoten. De bloemen verspreiden een heerlijke geur en u bewijst de bijenpopulatie in uw omgeving er een dienst mee. Bijen voeden zich namelijk graag met het nectar in de bloemen.

Wilt u een bloeiende laurierhaag, maar is de laurier 'Herbergii' u net iets te uitbundig? Dan is de laurier 'Caucasica' een uitstekend alternatief. Deze lijkt qua blad wat meer op andere laurierkersen, maar heeft wel charmante witte bloemenclusters die dezelfde voordelen bieden.